Dzień: [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22]
Długa droga, daleka przed nami | Cmentarz i muzeum - zachwycam się | | | |
Wczesnym rankiem, tuż po świcie, idę na brzeg jeziora pofotografować ptaszki i rośliny. Kilkadziesiąt metrów od brzegu znajdują się wiaty na palach przykryte trzciną. Prawdopodobnie to miejsca, z których wędkarze mogą wygodnie łowić ryby.
Po szybkim śniadaniu i obowiązkowej kawie odszukujemy dworzec autobusowy. Tu dopytujemy o autobus do Altagracia. Na szczęście nie musimy długo czekać, autobus już stoi przy dworcu, stopniowo zapełnia się grubawymi Nikaraguankami. Ruszamy. Jest jeszcze półmrok, troszkę przysypiam, ale na wpół świadomie odnotowuję widoki za oknem. Gdy przejeżdżamy przez pas lotniska, nie dziwi mnie to, bo jest niewielkie, właściwie to tylko pas startowy. Kiedy samolot ma przylecieć lub wystartować, krowy są przeganiane z pastwiska, a szlaban zamyka drogę.
Jedziemy drogą długo, zdumiewająco długo. Jakoś nie analizuję tego w tym momencie. W końcu, później jesteśmy na miejscu. 22-tysięczna Altagracia jest największym miastem wyspy i stanowi ważne centrum lokalnego życia. Dawniej nosiła nazwę Astagalpa, co w języku nahuatl oznaczało „dom czapli” i nawiązywało do przyrodniczego charakteru tego obszaru. Tak przynajmniej podają dostępne źródła. Język nahuatl był zasadniczo używany przez Azteków żyjących w środkowym Meksyku. Ponoć używany był jako lingua franca na obszarze całej Ameryki Centralnej, a Aztekowie zapuszczali sią aż po Salwador i Nikaraguę. Ja raczej skłaniam się, że nazwa pochodzi z jednego z lokalnych języków, być może nawat (pipil). Nieważne. Ciekawsze jest to, że z języka nahuatl zaczerpnęliśmy takie słowa jak awokado, chili, czekolada, kakao, kojot i ocelot*/.
W Altagracia znajduje się muzeum, zamierzamy do niego wstąpić. Jest jeszcze zamknięte, w związku z tym idziemy na miejscowy cmentarz. Z przyjemnością oglądam to miejsce. Pełno tu starych nagrobków z rzeźbami. W muzeum jesteśmy jedynymi zwiedzającym. Zgromadzono tu bogate zbiory archeologiczne i etnograficzne, dokumentujące historię oraz tradycje wyspy, między innymi kamienne rzeźby i ceramikę majańską.
W pobliżu muzeum znajduje się jedyny ważny zabytek miasta – katedra wybudowana w 1924 roku. Tuż obok świątyni powstał park rzeźb prezentujący imponujące dzieła prekolumbijskie wykonane z bazaltu. Monumentalne figury przedstawiają postacie ludzkie oraz ich symboliczne alter ego, przede wszystkim orła i jaguara. Życie mieszkańców wyznaczają również lokalne obchody religijne i ludowe. Patronem Altagracii jest San Diego de Alcalá, a jego święto, Fiesta de San Diego, obchodzone jest co roku od 12 do 18 listopada. Szczególne miejsce w uroczystościach zajmuje tradycyjny taniec baile del Zompopo, wykonywany 17 listopada, który łączy chrześcijańskie obrzędy z dawnymi wierzeniami prekolumbijskimi związanymi z postacią Xolotla.
________________________________
*/ Zapożyczenia w języku angielskim to, między innymi: tomato, tequila. Także nazwy wielu lokalnych roślin i potraw z terenu Meksyku.